بنیاد دلاوران ایران زمین( دلاویز )

من المؤمنین رجال صدقوا ماعاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا

بر طبق قانون اساسی، چه بخواهیم،چه نخواهیم،مجلس در راس امور است!
نویسنده : بنیاد دلاوران ایران زمین(دلاویز) - ساعت ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢٩
 

مجلس در راس امور است

(امام خمینی ره)،

دولت باید روی ریل مجلس حرکت کند(مقام رهبری)،

این سخنان امام راحل و مقام رهبری است درباره مجلس و حال سخنان اخیر محمود احمدی نژاد درباره مجلس و قوه مجریه از این قرار است:

قوه مجریه، قوه اول کشور است،در زمان امام که نخست وزیر وجود داشت آن موقع مجلس بالا‌ترین بود،رئیس جمهور بعد از رهبری بالاترین مقام کشور است، رئیس جمهور مجری قانون اساسی هم هست، این دیگر به استقلال قوا ربطی ندارد. رئیس جمهور مجری قانون اساسی است مسوول امور اداری برنامه بودجه و استخدامی کشور است یعنی سایر قوا هم اگر بخواهند کاربرنامه، بودجه، استخدامی و اداری داشته باشند مسوولش رئیس جمهور است.

این سخنان محمود احمدی نژاد در حالی مطرح می شود که دولت وی مدعی پیروی از خط امام و رهبری است و خود را قانون مدارو پیرو قانون اساسی  می داند.
 

با نگاهی اجمالی به قانون اساسی به راحتی می توان دیدکه در قانون اساسی هرگز سه قوا درجه بندی نشده اند و اول و دوم و سومی وجود ندارد بلکه تاکید قانون اساسی براستقلال سه قواست وفلسفه تفکیک قوا، مستقل بودنشان و هم عرض بودنشان در واقع جلوگیری از استبداد است که به خوبی در قانون اساسی پیش بینی شده است.

 به نظر می رسدحتی رئیس جمهور سوگند خود در صحن علنی مجلس را فراموش کرده است که با این جمله آغاز می شود، «من به عنوان رئیس جمهور در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند متعال سوگند یاد می کنم» ،این سوگند در برابر نمایندگان منتخب مردم است وملت در اینجا نمایندگانی هستند که مستقیم توسط مردم انتخاب شده اند و اگر قوه مجریه قوه برتر است و مجلس در راس امور نیست ،معنای این سوگند چیست؟

بر طبق قانون اساسی ،نمایندگان با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شوند و بعد کابینه دولت مشروعیتش را از مجلس می‌گیرد. یعنی دولت باید کابینه‌اش را به مجلس ارایه دهد و رای اعتماد بگیردو کاملا مشخص است که به نوعی مشروعیت دولت هم در گرو رای نمایندگان مجلس است زیرا که اگرچه رئیس جمهور با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شود اما شکل‌گیری دولت و هیات وزیران با رای مجلس صورت می‌پذیرد.

آنچه مسلم است ،نمایندگان مجلس زبان گویای مردم هستند واگر بنا به درجه بندی قوا باشد، هیچ قوه‌ای به اندازه مجلس اختیار ندارد، چرا که مجلس برخاسته از آرای ملت است و همه ملت ایران یعنی قبایل مختلف و طوایف مختلف و حتی اقلیت‌های دینی و مذهبی همه و همه در مجلس  نماینده و سخنگو  دارند و در حقیقت این مجلس شورای اسلامی است که حقیقتا ملت ایران را  نمایندگی می‌کند و سخنگوی ملت است.اگر رئیس جمهوری با رای اکثریت انتخاب می شود، در هر حال اقلیتی هستند که به او رای نداده اند و او مورد نظرشان نبوده است اما در مجلس هر گروه و قومیت و مذهبی نمایندگانی دارند که می تواند از حق آنها دفاع کند و این خود نشان دهنده اهمیت مجلس است.

این مجلس است که برمبنای اصل 74 قانون اساسی نظر دولت مبنی بر قانون شدن طرحی را که تحت عنوان لایحه در مجلس مطرح می شود، تصویب یا رد می کند و دولت حق ندارد بدون تصویب مجلس ،آنچه را که در نظر دارد اجرایی کند ،پس جناب رئیس جمهور مجلس در راس امور است!

این مجلس است که بر طبق اصل 76 قانون اساسی حق تحقیق و تفحص در همه امور کشور رادارد. حتی مجلس می تواند بر مبنای این اصل نه تنها در مورد عملکرد یکایک وزیران بلکه حتی در مورد شخص رئیس جمهور و معاونان وی به تحقیق و تفحص بپردازد، پس جناب رئیس جمهور مجلس در راس امور است!

این مجلس است  که بر طبق اصل 77 قانون اساسی عهدنامه ها، مقاوله نامه ها، قراردادها و موافقت نامه های بین المللی باید به تصویب آن برسد، پس جناب رئیس جمهور مجلس در راس امور است!

این مجلس است که بر طبق اصل 84 قانون اساسی  حق دارد در همه مسایل داخلی و خارجی کشور اظهار نظر کند،پس جناب رئیس جمهور مجلس در راس امور است!

این مجلس است که بر اساس اصل 88 حق دارد با یک چهارم از کل  نمایندگان خود یا هر یک از نمایندگان از وزیر درباره مسوولیت آنها سوال کند و رئیس جمهور یا وزیر موظف  به حضور در مجلس  و پاسخگویی است،پس جناب رئیس جمهور مجلس در راس امور است!

همچنین در اصل 89  آمده  که با امضای 10 نماینده  می توان وزیری را استیضاح کرد و مجلس  می تواند وزیر را برکنار کند و با امضای یک سوم نمایندگان می توان رئیس جمهور را استیضاح کرد و چنانچه دو سوم کل نمایندگان  به عدم کفایت رئیس جمهور  رای دادند مراتب جهت اجرای اصل 110 (برکناری رئیس جمهور از اختیارات مقام رهبری است) به اطلا ع مقام رهبری می رسد. در اصل 90 آمده که هر کس از طرز کار مجلس، قوه مجریه و قوه قضائیه شکایت داشت می تواند شکایت خود را کتبا به مجلس ارایه کند. این اصل نشان می دهد با وجودی که قوه قضائیه مسوول رسیدگی به شکایات آحاد ملت است اما از خود قوه قضائیه و به طریقه اولی از قوه مجریه نیز می توان به خانه ملت شکایت برد. آیا باز هم می توان با وجود چنین اصلی در شرایط کنونی منکر در راس  امور بودن مجلس شد؟آیا همه این قوانین نشان ازاهمیت بسیار زیاد مجلس ندارد؟

حتی مجلس بر طبق اصل 131 قانون اساسی می تواند بدون رئیس جمهور و با تشکیل شورایی متشکل از رئیس مجلس ،رئیس قوه قضایه و معاون رئیس جمهور کشور را اداره کند .در این اصل  آمده است که در صورت فوت، عزل، استعفا، غیبت  یا بیماری بیش از 2 ماه رئیس جمهور، معاون اول رئیس جمهور  با موافقت  رهبری اختیارات  و مسوولیت های وی را بر عهده  می گیرد و شورایی متشکل از رئیس  مجلس، رئیس قوه قضائیه و معاون اول رئیس جمهور  باید شرایط انتخاب رئیس جمهور  جدید ظرف 50 روز را مهیا کنند در حالیکه در اصل 63 قانون اساسی آمده است که انتخابات  هر دوره مجلس باید  پیش از پایان دوره قبل برگزار شود به طوری  که کشور هیچ زمان بدون  مجلس  نباشد،پس کشور را می توان تا 3 ماه بدون رئیس جمهور اداره کرد اما بدون مجلس حتی یک روز هم اداره کشور ممکن نیست.آیا این نشان دهنده در راس امور بودن مجلس نیست؟

در هر حال با نگاهی اجمالی به قوانین قانون اساسی ،می توان فهمید در هیچ یک  از مواد و اصول  قانون اساسی ، کلمه یا جمله ای مشاهده نمی شود که نظارت مجلس بر دولت  را کم رنگ  کرده باشد بلکه همه اصول  قانون اساسی حکایت از آن دارد که جمله امام خمینی(ره) که فرمودند: «مجلس در راس امور است.» تا زمانی که قانون بر این کشور حاکم باشد جاری و ساری است  و بر ای درک این  موضوع تنها  مطالعه قانون اساسی که هر سه قوا وظیفه دارند پایبند آن باشند ،کافی است و برای درک قانون اساسی نیز  حتما نباید حقوق دان بود !و مسلما این خواسته که با  تفاسیر جدید، منکر در راس امور بودن خانه ملت شوند، هرگز محقق نخواهد شد.