بنیاد دلاوران ایران زمین( دلاویز )

من المؤمنین رجال صدقوا ماعاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا

زندگی نامه شهید سپهبد محمد ولی قرنی
نویسنده : بنیاد دلاوران ایران زمین(دلاویز) - ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٢/٤
 

محمدولی قرنی در سال 1292 در تهران به دنیا آمد و پدرش را که یکی از مدیران مخابرات تهران بوده است در 10 سالگی از دست داد، از آن پس در کنار مادرش زندگی سختی را آغاز کرد.
تحصیلات ابتدایی را در دبستان گلبار اصفهان به اتمام رساند و پس از یکسال، تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان دارالفنون تهران آغاز و در دبیرستان نظام (دبیرستان ارتش) به پایان رساند. در سال 1309 وارد دانشکده‌ی افسری ارتش «مدرسه‌ی صاحب‌منصبی» دوره‌ی دهم و در سال 1311 با درجه ستوان دومی در رشته توپخانه فارغ‌التحصیل شد.

شهید قرنی در مسیر زندگی نظامی خود تحصیل در دانشگاه جنگ را با موفقیت و مرتبه ممتاز به پایان رساند و دوره‌ی اطلاعات همین دانشگاه را نیز طی کرد.
آخرین مسوولیت شهید قرنی قبل از انقلاب؛ ریاست رکن دوم و معاونت ستاد ارتش بوده است. وی به دلیل فساد، نامردمی که در نظام شاهنشاهی مشاهده می‌کرد، در سال 1336 طرح کودتا و براندازی حکومت را برنامه‌ریزی کرد که در همین ارتباط ؛ 19 اسفند 1336 دستگیر و محاکمه و به سه سال زندان محکوم شد؛ البته بنا بر گفته‌های دوستان شهید قرنی؛ این طرح کودتا خلق‌الساعه نبوده است، بلکه پس از کودتای 1332 عملکرد ضد انسانی شاه و اطرافیانش، موجبات نارضایتی شهید قرنی و اطرافیانش شده بود.


به دلیل بی‌توجهی‌ها وجود تباهی و فساد در دستگاه شاه، انگیزه دشمنی و اختلاف‌نظر (خصوصا در زمینه‌ی پاکسازی ارتش) شهید قرنی با شاه زمینه‌ی مخالفت وی را با حکومت ایجاد کرد.
بنابراین گزارش اقدامات سرلشکر محمدولی قرنی علیه رژیم شاه در اواسط دهه 1330 ، یکی از پیامدهای کودتای 28 مرداد به شمار می‌آید.
نظریات سیاسی قرنی به رغم موقعیت ممتاز او در نیمه‌ی دهه 1950 با نقطه نظرهای شاه و بسیاری از مقامات بلندپایه کشور تفاوت قابل ملاحظه‌ای داشت، هر چند از کودتای سلطنت‌طلبان پشتیبانی کرده بود؛ اما فساد پس از کودتا و ناتوانی دولت در انجام اصلاحات او را نگران ساخته و تحت تاثیر ارسنجانی یکی از نزدیک‌ترین دوستانش مسائل و مشکلات موجود را ناشی از ادامه‌ی نفوذ طبقه‌ی بالای سنتی کشور، چون زاهدی، اقبال، تیمور بختیار و علوی‌مقدم می‌دانست.
ماجرای مخالفت و مبارزه‌ی قرنی که نتیجه‌ای جز زندان رفتن‌های متمادی و در نهایت شهادت وی نداشت؛ رژیم شاه را در پایان دهه‌ی 1950 و اوایل دهه‌ی 1960 به طور جدی مورد تهدید قرار داده بود؛ هر چند این تهدید به اهمیت کودتای جولای 1958 (تابستان 1337 عراق) نبود؛ اما اقدام قرنی نخستین و شاید تهدیدآمیزترین از این نوع اقدامات بوده است.
نتیجه‌ی اقدام قرنی چند جانبه است؛ هر چند در تشویق شاه در انجام اصلاحات وسیعی موثر بوده ولی موقعیت امنیتی ارسنجانی و گروه‌های اصلاح‌طلب را تضعیف کرد (فعالیت سیاسی قرنی علیه رژیم پهلوی از اواخر سال 1335 در دوران دولت حسین علاء آغاز شد و اسفندیار بزرگمهر در کودتای وی بر علیه شاه در سال 1336 نزدیک‌ترین همدستش به شمار می‌رفت).
قرنی بر اساس رای دادگاه در سال 1337 از خدمت ارتش شاهنشاهی اخراج شد و در نهایت وضعیت خدمتی را تا سال 1357 ادامه داد؛ در این ایام او مجددا به اتهام ارتکاب جنایت بر ضد امنیت داخلی مملکت به منظور تحریک مردم به جنگ به زندان محکوم شد؛ اما پس از آزادی از این محکومیت ارتباط شهید قرنی با آیت‌الله سید هادی میلانی آغاز شد و وی از آن زمان به بعد تحت کنترل شدید ساواک قرارگرفت.
شهید محمدولی قرنی، از تاریخ 23 بهمن 1357 مسئولیت ریاست ستاد کل ارتش اسلامی، را برعهده داشت و عضو شورای انقلاب اسلامی بود،اما ماموریت وی به عنوان ریاست ستاد کل ارتش تنها 43 روز طول کشید.
دولت موقت با تصمیمات شهید قرنی همسو نبود و وی استعفای خود را به امام (ره) تقدیم کرد و از سوی دیگر نیز دشمنان اسلام با مطالب کذب و تحریک‌کننده در جراید به تخریب شخصیت شهید قرنی می‌پرداختند و سرانجام در تاریخ 3 اردیبهشت 58 توسط گروه فرقان به شهادت رسید.
شهید سپهبد قرنی، ضمن اینکه از بدو تشکیل شورای انقلاب عضو آن شورا بوده؛ با پیروزی انقلاب و تشکیل دولت موقت از روز بیست و سوم بهمن مسوولیت حساس ریاست ستاد کل ارتش ملی به وی واگذار شد، که در این چهل و سه روز هر لحظه آن حادثه نگران‌کننده به همراه داشت.
شهید قرنی اولین رییس ستاد ارتش جمهوری اسلامی و اولین قربانی ضد انقلاب بعد از پیروزی انقلاب است. غائله‌ی کردستان در زمان او آغاز شد و او در این قضیه با تصمیم‌گیری قاطع و به موقع توانست جلوی پیشروی ضد انقلاب را بگیرد، اما به خاطر اینکه دولتمردان دولت موقت نتوانستند قاطعیت او را تحمل کنند، او را وادار به استعفا کردند و در نهایت همان قاطعیت در جایگاه ستاد ارتش خشم ضد انقلاب را برانگیخت تا سرانجام در منزلش توسط گروه فرقان به شهادت رسید.