بنیاد دلاوران ایران زمین( دلاویز )

من المؤمنین رجال صدقوا ماعاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا

انتقاد شدید آیت الله مظاهری از رواج بداخلاقی در جامعه:
نویسنده : بنیاد دلاوران ایران زمین(دلاویز) - ساعت ٢:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۳
 

آیت الله مظاهری در درس اخلاق هفتگی، به شرح روایتی از امام حسین"سلام الله علیه" پرداخت و در این زمینه تاکید کرد که اهانت و بردن آبروی افراد مثل جنگ با خداوند متعال است.  مظاهری در این باره گفت:

ظلم و به خصوص ظلم به افراد بی پناه و بی یاور، اقسامی دارد که ذیلا چند نمونه از آن بیان می گردد. مرتبه نازل تر ظلم به مظلوم بی یاور، ظلم برخی حکومت ها به مردم بی پناه است. افرادی که بر یک ملت مسلط می شوند و نسبت به آنان ظلم روا می دارند و آن ملت در برابر ظلم ظالمان، یاوری جز خداوند برای خویش نمی یابند، مصداق روایت شریف هستند. این مرتبه از ظلم نیز بسیار مذموم و ناپسند است و بنابر فرمایش پیامبر گرامی "صلی الله علیه و آله وسلم"، تسلط افراد شرور بر یک ملت، اثر وضعی کردار آن ملت است:


    آیت الله مظاهری در درس اخلاق هفتگی، به شرح روایتی از امام حسین"سلام الله علیه" پرداخت و در این زمینه تاکید کرد که اهانت و بردن آبروی افراد مثل جنگ با خداوند متعال است. وی در این باره تصریح کرد: روایتی از امام پنجم حضرت امام محمد باقر"سلام الله علیه" نقل شده است و آن حضرت از پدر بزرگوارشان امام سجاد"سلام الله علیه" و ایشان هم از پدرشان حضرت سیدالشهدا»"سلام  الله علیه" و آن امام بزرگوار از قول مبارک امیر مومنان و مولای متقیان امیرالمومنین"سلام الله علیه" روایت را نقل می فرمایند. در این روایت آمده است که امام حسین و امام سجاد "سلام الله علیهما" در آخرین لحظات حیات و هنگام شهادت، روایت را وصیت کرده اند. یعنی علاوه بر این که چهار امام معصوم این مطلب را بیان فرموده اند، دو امام بزرگوار در حساس ترین مواقع به ذکر روایت پرداخته اند. معلوم می شود روایت، بسیار اهمیت دارد که این سلسله نورانی و مطهر آن را نقل فرموده اند.  مظاهری در این باره گفت: ظلم و به خصوص ظلم به افراد بی پناه و بی یاور، اقسامی دارد که ذیلا چند نمونه از آن بیان می گردد. مرتبه نازل تر ظلم به مظلوم بی یاور، ظلم برخی حکومت ها به مردم بی پناه است. افرادی که بر یک ملت مسلط می شوند و نسبت به آنان ظلم روا می دارند و آن ملت در برابر ظلم ظالمان، یاوری جز خداوند برای خویش نمی یابند، مصداق روایت شریف هستند. این مرتبه از ظلم نیز بسیار مذموم و ناپسند است و بنابر فرمایش پیامبر گرامی "صلی الله علیه و آله وسلم"، تسلط افراد شرور بر یک ملت، اثر وضعی کردار آن ملت است:
"سیاتی زمان علی امتی یفرون من العلما» کما یفر الغنم عن الذئب فاذا کان کذلک ابتلاهم الله تعالی بثلاثه اشیا» الاول یرفع البرکه من اموالهم و الثانی سلط الله علیهم سلطانا جائرا و الثالث یخرجون من الدنیا بلا ایمان "
زمانی بر امتم خواهد آمد که از علما فرار می کنند همان گونه که گوسفند از گرگ فرار می کند. هر گاه چنین شد، خداوند آنان را دچار سه بلا می کند: اول: برکت از اموال آنان برمی دارد. دوم: زمامداری ستمگر بر آنان مسلط می کند. سوم: بی ایمان از دنیا می روند.   ظلم کارفرما به کارگر نیز ظلم بزرگی است. به خصوص هنگامی که کارگر، مجبور است برای یک کارفرما کار کند و اگر ستم و زورگویی او را نپذیرد، اخراج می شود و بی کار می گردد. در بسیاری از موارد، کارفرما از احتیاج کارگر به کار، سو» استفاده می کند و بر وی مسلط شده و او را استثمار می نماید. البته کارگر و افراد زیردست نیز باید کار خود را به نحو احسن انجام دهند و کم کاری، بدکاری و بی کاری نداشته باشند که حق الناس و ظلم است.  مرتبه سوم ظلم به افراد بی پناه، ظلمی است که اعضای خانواده نسبت به هم روا می  دارند. ظلم زن و شوهر نسبت به یکدیگر یا آنان نسبت به اولاد و ظلم اولاد نسبت به پدر و مادر، هنگام بی پناهی و بی یاوری طرف مقابل، مصداق بحث ما است.  هنگامی که زن، پشتیبان ندارد و مجبور است به ظلم شوهر خویش بسوزد و بسازد و همچنین مرد، مجبور است برای حفظ آبرو یا جهات دیگری، ظلم همسر خویش را تحمل کند.  سرزنش، زخم زبان، نیش و کنایه به همسری که پناه گاه و پشتیبان و یاوری جز خداوند ندارد، ظلم بزرگی است. گاهی اوقات یک مادر پیر و ناتوان، به جز فرزند خویش هیچ کس دیگری را در این دنیا ندارد و چاره ای جز تحمل آزار و اذیت او و شنیدن کنایه های نیش دار او ندارد که انصافا گناه آن فرزند، گناه بزرگی است. قرآن کریم در مورد رعایت احترام پدر و مادر، به خصوص وقتی که آنان زیر دست انسان واقع شوند، تاکید فراوان دارد و وظیفه فرزند را در این گونه موارد سنگین و حساس بر می شمرد.
"و قضی  ربک الا تعبدوا الا ایاه و بالوالدین احسنا اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف«  و لا تنهرهما و قل لهما قولا کریما و اخفض لهما جناح الذل  من الرحمه و قل رب  ارحمهما کما ربیانی صغیرا"
و پروردگار تو حکم کرد که جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید. اگر یکی از آن دو یا هر دو نزد تو به پیری رسند پس به آنها "اف"- سخن بیزاری و ناخوشایند- مگو و بر ایشان بانگ مزن- یا: ایشان را از خود مران-، و به ایشان گفتاری نیکو و درخور گرامیداشت بگو. و آن دو را از روی مهربانی بال فروتنی فرود آر، و بگو: پروردگارا، آن دو را به پاس آنکه مرا در خردی بپروردند، ببخشای.
وی افزود: نکته ظریف این آیات آن است که سفارش به رعایت احترام والدین در کنار سفارش به پرستش خدای یگانه واقع شده است.  آیت الله مظاهری  در ادامه بحث خود اذعان داشت: ظلم به فرزند نیز مذموم و ناپسند است. دختری که مقدمات ازدواج او فراهم نشده و تحت تکلف پدر و مادر است، شرایط حساسی دارد و نباید با زورگویی، درشت گویی و یا سرزنش و اهانت پدر و مادر مواجه شود. مرتبه بعدی ظلم به افراد بی یاور، که پرهیز از آن اهمیت بسیاری دارد، گناهانی نظیر غیبت، تهمت و شایعه پراکنی است. متاسفانه این مرتبه از ظلم امروزه در جامعه بسیار رایج و شایع است. افراد در مجلس می نشینند و پشت سر کسی که حضور ندارد، غیبت می کنند یا به او تهمت می زنند.  تهمت و نسبت ناروا به دیگران دادن، گناه بسیار بزرگی است که امروزه نقل محافل و مجالس شده است. من تصور می کنم کمتر مجلسی بشود یافت که این گناهان بزرگ و این ظلم های عظیم در آن نباشد. به تجربه هم اثبات شده است که افرادی که مرتکب چنین گناهانی می شوند، عاقبت به خیر نخواهند شد.  بردن آبروی دیگران و هتک حرمت و اهانت به شخصیت سایر انسان ها، حق الناس است و اگر انسان نتواند جبران حق الناس خویش را بکند، عاقبت سوئی در انتظار او خواهد بود.  بیش از نود درصد سخنانی که در محافل و مجالس بیان می شود، تهمت است و کسانی که مورد این ظلم واقع می شوند، از آن نسبت هایی که به آنان داده می شود، مبرا هستند.  ای کاش لااقل این سخنان غیبت بود.  من همواره به جوانان می گویم: شما را به خدا قسم می دهم تهمت نزنید و اگر راجع به کسی تهمت شنیدید، از او دفاع کنید. متاسفانه بسیار اتفاق می افتد که افراد متدین در جلسات حضور دارند و در مقابل آنان به دیگران تهمت زده می شود ولی یا سکوت می کنند و یا آن تهمت را همراهی می کنند که هر دو بد است.  امام حسین"سلام الله علیه" در روز عاشورا همه ما را از چنین ظلم هایی بر حذر داشته اند.  با تاسف باید گفت، بسیاری از رسانه های گروهی، روزنامه ها و سایت های اینترنتی، امروزه تبدیل به تهمت نامه، غیبت نامه و فحش نامه شده اند; مطلبی منتشر می کنند و خودشان هم می دانند که تهمت است، ولی منتظر می مانند تا تکذیب شود. اما وقتی آبروی کسی رفت و شخصیت او در اذهان عمومی خدشه دار شد، تکذیب مطلب سودی به حال وی نمی بخشد و جبران آبروی رفته را نمی نماید.  وی در این باره تصریح کرد: اهانت به دیگران و بردن آبروی افراد، مثل جنگ با خداوند متعال است.