بنیاد دلاوران ایران زمین( دلاویز )

من المؤمنین رجال صدقوا ماعاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا

بازخوانی تاریخ : شرکت افراد نظامی در احزاب و گروه‌های سیاسی ممنوع شد
نویسنده : بنیاد دلاوران ایران زمین(دلاویز) - ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٧
 

پس از انجام یک سری بررسی‌های سیستماتیک و در نظر گرفتن جوانب مختلف، شرکت پرسنل در هر نوع رفراندوم و رای‌گیری که به نحوی در تعیین سرنوشت ملت موثر باشد ضروری تشخیص داده شد لکن با توجه به اینکه ارتش ارگان اجرایی سیاست دولت بوده و رسالت و ماموریت آن عبارت از حفظ حدود و ثغور مملکت می‌باشد، شرکت پرسنل نظامی در احزاب و گروه‌های سیاسی به عنوان یک عامل تضعیف وحدت و یکپارچگی جامعه ارتش تشخیص داده شد. به علاوه ممکن است وجود ایدئولوژی و عقاید سیاسی متفاوت در ارتش موجب گردد که عناصر وابسته و متمایل به هر مکتب سیاسی، قدرت نظامی خود را در راه دامن زدن به اختلافات ایدئولوژیکی و مسلکی به کار گرفته و در نتیجه موجبات ازهم پاشیدگی ارتش، ناامنی و بی‌ثباتی کشور را فراهم آورند.


 
 
4 آبان 1359 : خرمشهر سقوط کرد
نویسنده : بنیاد دلاوران ایران زمین(دلاویز) - ساعت ٢:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٥
 

در روز 4 آبان 1359 شهرستان خرمشهر در استان خوزستان پس از بیش از یک ماه مقاومت رزمندگان ایرانی و نیروهای محلی، به اشغال کامل ارتش بعثی عراق درآمد. نیمه‌شب سوم آبان بود که نیروهای ارتش بعثی با سازماندهی و تجهیز لشکرهای مستقر در جبهه خرمشهر و همچنین فراخوانی نیروهای تازه‏‌نفس به این جبهه، هجومی وسیع و گسترده را به شهر آغاز کردند و پس از جنگی نابرابر، وارد خیابان‏‌های خرمشهر شدند. رزمندگان و مردم شهر در اطراف پل خرمشهر که حالا به نام خونین‌شهر شناخته می‌شد، تلاش بسیاری کردند تا از پیشروی نیروهای صدام جلوگیری کنند، اما سرانجام در غروب چهارم آبان، غرب خرمشهر به دست دشمن افتاد و تراژدی تلخ خونین‌شهر رقم خورد. باقیمانده نیروهای مدافع، به سمت شرق شهر عقب نشستند اما با تمام پایداری‏‌ها، سرانجام خرمشهر سقوط کرد و به اشغال کامل دشمن متجاوز درآمد. این اما به معنای پایان درگیری‌ها نبود که رزمندگان ایرانی همچنان در جبهه شرق با نیروهای متجاوز درگیر بودند.


 
 
یادداشت روز روزنامه خراسان : راهیان نور و غفلت ما
نویسنده : بنیاد دلاوران ایران زمین(دلاویز) - ساعت ٩:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۸/۱
 

خبر تلخ و جانکاه قربانی شدن ۲۶ دانش آموز دختر بروجنی راهیان نور در شامگاه جمعه، بیست و هشتم مهرماه نه تنها دوباره اشک ها را بر گونه ها جاری کرد که یادآور قصه پرغصه ای است که چندی است در این دیار به اجبار روایت می شود و کمتر مسئولی چاره ای اساسی برای آن می اندیشد و شگفتا که در این حادثه اخیر هرکسی گناه و قصور خویش را بر گردن دیگری انداخت و کسی را شهامت عذرخواهی نبود.

اگرچه در طول سال های گذشته هرچند وقت یک بار خبری سخت و ناگوار شیرینی سفر راهیان نور را بر کام خانواده ها، مردم، مسئولان و به خصوص جامعه مطبوعاتی تلخ کرده است اما آنچه که بر این داغ می افزاید محافظه کاری ها و مسامحه کاری هاست.

مسئولان به جای این که اشتباه خود را بپذیرند، تلاش می کنند این اتفاق را بسان حوادث دیگر، امری طبیعی جلوه دهند.